Zespół Westa
Zespół Westa, który jest odmianą padaczki występującej u dzieci, to jedna z najcięższych diagnoz w obszarze zaburzeń epileptycznych. Rokowania są na ogół niepomyślne, a ta odmiana padaczki jest wyjątkowo lekooporna.
Pierwsze objawy zespołu Westa zaobserwować można już od drugiego miesiąca życia dziecka - najczęściej pojawiają się one między 3 a 9 miesiącem. W 90 % przypadków zespół Westa uaktywnia się w pierwszym roku życia dziecka. Po ukończeniu trzeciego roku zycia zagrożenie mija.
Etiologia zespołu Westa
Przyczyny wystąpienia tej formy padaczki nie są znane. Częściowy wpływ ma genetyczne obciążenie rodzinne (np. występowanie w rodzinie leukodystrofii metachromatycznej). Duży wpływ mogą mieć urazy i choroby matki w czasie ciąży, zespół Westa może też pojawić się jako następstwo zapalenia opon mózgowych i mózgu po porodzie i występować jako dodatkowe zaburzenie przy zaburzeniach chromosomowych. W prawie 40% przypadków wystąpienia zespołu Westa, nie udaje się jednak wskazać przyczyny.
Charakter napadów
Zespół Westa przybiera charakterystyczną formę napadów. Są to skurcze zgięciowe bardzo nagłe i szybkie, czasem również toniczne skłony głowy. Skurcze trwają kilka do kilkunastu sekund i mogą pojawiać się wielokrotnie w ciągu dnia. Taką formę napadów nazywa się "ukłonem ludzi wschodu". Skurczom mięśniowym mogą towarzyszyć inne objawy, takie jak ślinotok, oczopląs, zmiana koloru skóry.
Rokowania
W przypadku zespołu Westa rokowania nie są korzystne - 10% pacjentów umiera, w 25% przypadków dochodzi do porażenia mózgowego. U większości dzieci następuje spowolnienie rozwoju psychoruchowego. W 20% przypadkach zespół Westa przekształca się w inne formy padaczki - np zespół Lennoxa-Gastauta)
Zobacz również: http://olalesniewska.w.interia.pl/index2.html
